فایل ورد آثار استراديول و پروژسترون در صرع در مدل كيندلينگ شيميايي در موش صحرايي

لینک دانلود

 فایل ورد آثار استراديول و پروژسترون در صرع در مدل كيندلينگ شيميايي در موش صحرايي دارای 14 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد آثار استراديول و پروژسترون در صرع در مدل كيندلينگ شيميايي در موش صحرايي  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد آثار استراديول و پروژسترون در صرع در مدل كيندلينگ شيميايي در موش صحرايي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد آثار استراديول و پروژسترون در صرع در مدل كيندلينگ شيميايي در موش صحرايي :




نام کنفرانس، همایش یا نشریه : مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان

تعداد صفحات :14

سابقه و هدف : از آنجایی كه 40-30 درصد بیماران مصروع، به كلیه روش های درمانی رایج مقاوم بوده و به درمان پاسخ نمی دهند، تركیب داروهای جدید با داروهای كلاسیك و یا دستیابی به داروهایی كه بتواند اثر داروهای دیگر را تقویت كند، مورد نیاز است و از سوی دیگر شواهد مبنی بر اثر گذاری استروئیدهای جنسی بر گیرنده های گابا، ما را بر آن داشت كه در پژوهش حاضر اثرات استرادیول و پروژسترون را بر صرع شیمیایی در موش صحرایی ارزیابی كنیم. مواد و روش ها: این مطالعه تجربی بر روی 60 سر موش صحرایی نر كه به صور تصادفی به 6 گروه 10 تایی تقسیم شدند (یك گروه كنترل و پنج گروه تجربی) انجام شد. برای ایجاد صرع شیمیایی ازمدل كیندلینگ و پنتیلن تترازول [(Pentylene tetrszole, (PTZ)] با دوز (i.p) 50 mg/kg كه هر 48 ساعت یكبار و برای 12جلسه در موش ها تزریق شد، استفاده كردیم. فعالیت تشنجی درطول 20 دقیقه پس از تزریق PTZ مورد ارزیابی قرار گرفت. درگروه های استرادیول 5 mg/kg) و 10)، پروژسترون 25 mg/kg) و 50) و حلال استرادیول - پروژسترون، حیوان ها 20 دقیقه قبل از دریافت PTZ، دارو و یا حلال را به صورت داخل صفاقی دریافت كردند، سپس فعالیت تشنجی به مدت20 دقیقه ارزیابی شد.یافته ها: تزریق های مكرر PTZ، ازجلسه چهارم تزریق به بعد میانگین مراحل پیشرفت صرع را افزایش داد و در آخرین تزریق 71.43 درصد موش ها مرحله پنجم حملات صرعی را نشان دادند. مقایسه نتایج بین گروه كنترل (PTZ) و گروه حلال اختلاف معنی دار نشان نداد. تزریق استرادیول با مقادیر 10,5 mg/kg بر روی پیشرفت مراحل صرع اثری نداشت ولی به لحاظ بالینی میزان مرگ و میر و شدت حملات صرع را نسبت به گروه كنترل افزایش داد(p<0.05) . پروژسترون در دوزهای 25 mg/kg و 50، توانست به طور معنی داری جلوی پیشرفت حملات صرع را بگیرد(p<0.01) و ازمیزان مرگ و میر و شدت حملات صرع بكاهد(p<0.05) .نتیجه گیری: پروژسترون پیشرفت مراحل، شدت حملات و میزان مرگ و میر ناشی از صرع را تضعیف می كند، درحالی كه استرادیول میزان مرگ و میر را افزایش می دهد.
كلید واژه: استرادیول، پروژسترون، صرع، PTZ، كیندلینگ

توضیحات بیشتر